Het Landgoed

Camporena, gelegen te midden van de olijfgaarden en zachte heuvels van de Valdelsa, ontleent zijn naam aan een middeleeuws kasteel dat ooit op de bergkam erboven stond. Een kleine, versterkte gemeente op de grens tussen Florence en Pisa — een plaats van betekenis, tot 1329, toen de Florentijnse Signoria beval de muren af te breken in plaats van ze in vijandelijke handen te laten vallen. De bewoners verspreidden zich over de vallei, en de stenen van het kasteel werden de heuvel af gedragen om de boerderij te bouwen die hier vandaag staat.

Het land echter is veel ouder dan welk kasteel ook. Olijven worden op deze helling geteeld sinds de Etrusken meer dan tweeduizend jaar geleden deze hellingen bewerkten, en sommige van onze oudste bomen — kronkelig, zilverkleurig, ongelooflijk volhardend — lijken elk seizoen in hun schors te dragen. De oudste bekende fossielen van de wijndruif werden gevonden in de travertijnsteen op slechts enkele stappen van waar onze wijnstokken nu groeien. Onder de vloeren van het landgoed zijn een middeleeuwse olijfpers en ondergrondse graansilo's nog zichtbaar — stille sporen van de boerenfamilies die hier eeuwenlang leefden en werkten, hun oogsten verbergend voor de huurlingenlegers die dit grensgebied doorkruisten.

Door de generaties heen ging het eigendom door de handen van enkele van Florence's meest vooraanstaande families, waaronder de graven Bardi — Renaissance-bankiers wier kapel in Santa Croce door Giotto met fresco's werd beschilderd. Zolang men zich kan herinneren is het ritme hier hetzelfde geweest: olijven geperst in de herfst, wijnstokken verzorgd in de zomer, aan het land teruggegeven wat het geeft. Vandaag bewerkt Camporena 40 hectare biologisch en produceert Chianti-wijn en een bekroonde extra vierge olijfolie van dezelfde grond die genereus is geweest voor de mensen van deze heuvels gedurende millennia. Acht appartementen verwelkomen gasten die op zoek zijn naar iets dat steeds zeldzamer wordt — goed eten, open lucht, en de bijzondere stilte van een landschap waarvan het verhaal niet in jaren wordt gemeten, maar in tijdperken.